مهدی عباسی مهر

خانه / اندیشه / جناب آقای جیمی کارتر ….
Avatar for مهدی عباسی مهر

جناب آقای جیمی کارتر ….

به نام خداوند درهم شکننده جاه و جبروت فرعون و هامان و جالوت

جناب آقای جیمز ارل کارتر (جیمی کارتر)

رئیس جمهور اسبق آمریکا

به یقین سلام مرا پذیرا هستید، چون نامه ای که پیش رو دارید از سوی جوانی است که ملتش را به خوبی می شناسید، ملت و کشوری که تا سه دهه پیش، شما و هم مسلکانتان آن را جزیره ثبات برای اهداف خود می دانستید و آن را رام شده دست خود می دیدید و دولت هایش را به امر خود جابجا می کردید، در چنان شرایطی فکرش هم نمی کردید که همین کشور عقب افتاده جهان سومی (از منظر شما) و ملتش بتواند آینده سیاسی شخص شما را به نابودی بکشاند و کشورتان را تحت شعاع شعارها و رفتارهایش قرار دهد.

جناب کارتر!

لابد آن روزهای خوش را فراموش نکرده اید که قلب خاورمیانه (ایران) را در اختیار خود داشتید،ثروتش را در خدمت سیاست هایتان و سیاسیونش را جیره خوار ثروت خود قرار داده بودید، هر آنچه تصمیم شما بود،  امر اعلیحضرت می شد و دلخوش آن بودید که خاورمیانه را به استعمار خود در آورده اید.

البته نباید یک سویه گفت، ملت ما هم شما را به خوبی یاد دارد، مستشاران نظامیتان را که حق توحش از ملت ما طلب می کردند را به خوبی می شناسد؛ کارشناسانتان را که تحت لوای انجام پروژه ها، ثروت ملت ایران را چپاول می کردند و اجازه دخالت در هیچ پروژه و پروسه ای را به دانشمندان ما نمی دادند، به یاد دارد. کودتای ۲۸ مرداد راهم به یاد دارد که تئوریسین های نظامی _و بهتر بگوییم کودتاچیان شما_ این اجازه را به خود دادند که دولت مصدق را برکنار و دولت نظامی زاهدی را منصوب نمایند. ملت ما لایحه ی کاپیتولاسیون را هم بیاد دارد، کما اینکه لحظه لحظه تاریخ معاصر خود را که شاهد به یقما رفتن ثروت ملی ایران توسط شما و پدران انگلسیس تان بوده است، بیاد دارد.

جناب کارتر!

شما و هم مسلکانتان، آن روزها باور نمی کردید که این ملت عقب افتاده (از منظر شما) نه تنها بتواند دست نشانده شما را از کشورش بیرون کند، بلکه بساط استعمارگری شما را نیز بر هم بزند. شما باور نمی کردید که عده ای دانشجو با تعلیمات برگرفته از مقتدای خود، سفارتخانه (بخوانید جاسوس خانه) دولت شما را در تهران به تسخیر خود درآورد. شما آن روز فکر می کردید که این اتفاق برای دولت مطبوعتان یک اتفاق ساده است و باز هم باور نمی کردید که در حل این مسئله این چنین به استیسال کشیدده شوید.

در خیال خود می پنداشتید که آزادی چند اسیر، آن هم از دست چند دانشجو، برای تفنگدران دریایی آمریکا که می توانند با قدرت نظامی خود نسل ایرانیان را از صحنه گیتی محو نمایند، دیگر کاری ندارد! به واسطه همین توهم بزرگ، دست به حمله نظامی زدید، که شاید بتوانید آبروداری کنید و جاسوسان خود را از دست دانشجویان رها کنید.

نمی دانم آن روز که خبر شکست مفتضاحنه تفنگدارانتان را به دلیل طوفان شن در طبس شنیدید، به چه وضعیتی دچار شدید؟! یقیینا تاساعت ها هضم این اتفاق (از منظر شما) و معجزه (از منظر ما) برای شما و کارشناسان ارشد نظامیتان سخت بود.

رئیس جمهور سابق آمریکا!

امروز سی سال از آن روزها می گذرد، امروز این شما هستید و ملت ایران، این دیروز و امروز دولت شما! و این دیروز و امروز ملت ایران! ؛خود قضاوت کنید که امروز، شما نزد ملت ها محبوب تر هستید یا ملت ایران؟!

یقینا از پیشرفت های دانشمندان ایرانی در عرصه فناوری هسته ای،نانو، ژنتیک، پزشکی و فضایی مطلع هستید؛ اخبار توانمندی های نظامی ایران را هم حتما شنیده اید.

چه شده ، ایرانی که سی سال پیش تمام توانایی نظامیش منحصرا در اختیار مستشارن شما بود و در وابستگی مطلق به سر می برد، امروز در برابر شما صف آرایی کرده و قدرت نظامی خود را که بر پایه دانش بومیست به رخ شما می کشد؛ لابد شنیدن این اخبار برای شما که روزی ملت ایران را لایق آفتابه سازی هم نمی دانستید، عذاب آور است؛ از نظر ما اشکالی ندارد، ما شاگرد مکتبی هستیم که استادش در آغازین روزهای پیروزی  انقلاب گفت  که” به آمریکا بگویید از دست ما عصبانی باش از این عصبانیت بمیر”!

آقای کارتر

می دانم که باور نکرده اید، آن چرا که باید باور می کردید!!. چرا که اگر  بیداری ملت ایران و سایر ملت ها را و دست حمایت خدا در دفاع از این ملت آگاه را باور کرده بودید؛  و به قدرت طلبان بعد از خود می گفتید که تکرار اشتباهات شما را نکنند؛ ملت ها را تهدید به استفاده از سلاح هسته ای نکنند!؛ بیش از این کشورها را به اشغال خود در نیاورند! و این چنین کودکان و زنان بی گناه را به خاک و خون نکشند!.

اما صد افسوس برای شما ،برای گذشتگان شما و برای آیندگان شما. گویا وجه اشتراک همه شما در خون ریزی، ظلم، ستم و تجاوز است و افتخار شما پیشرفت کشور خود بر پایه به استضعاف کشیده شدن جهان. پس بر طبل ظلم و جنایت خود بکوبید که آینده از آن صالحان است و دور نخواهد بود آن روزی که صدای شکسته شدن ستون های “کاخ ظلم و بی داد سفید” به گوش همگان برسد که دنیای بدون شما و هم مسلکانتان دنیای زیباتری برای ملت ها خواهد شد.

پس می ایستیم، که راز ماندن و با افتخار زندگی کردن را در ایستادگی در برابر سیاست های ظالمانه شما و دوستانتان می دانیم.

به امید پیروزی مستضعفان جهان بر مستکبران  جهان

جوان ایرانی

۲۵ آوریل ۲۰۱۰

مصادف با سی امین سالگرد شکست نیروهای آمریکایی در صحرای طبس